„Óskahallir aldrei ég mun byggja...“

 

Ásdís Jóhannsdóttir var ung námsmær sem lagði stund á efnafræði við háskóla í Göttingen og Darmstadt í Þýskalandi og miklar vonir voru bundnar við. Hún orti svo leikandi létt að haft var á orði að nú mættu aðrir hagyrðingarnir hætta að yrkja. Hún lést árið 1959, aðeins 26 ára að aldri en ekki er getið um dánarorsök hennar. Sjá nánar í skáldatali.

 

 

Ljóð dagsins er eftir Ásdísi.

 

 

 

 

ÓSKAHALLIR

 

Óskahallir aldrei mun ég byggja
um ævi framar þreyttum ferðalang.
Okkar leiðir aldrei saman liggja,
önnur kona gista mun þitt fang.

Ef gæfan ætíð brosir við þér bjarta
og bestu óskir færir þér í skaut,
af þinni gleði hlæja vill mitt hjarta
þótt hryggðin um það leggi sína braut.

En vilji sorgin vegi þína troða,
ég vildi megna að bægja henni frá
og hvert þitt fótmál ástarrósum roða
svo reynist braut þín ei jafn hörð og grá.

Þótt fallvalt reynist flest í vorum heimi
og fölni að lokum bæði vangi og rós,
innst í hjarta alla tíð ég geymi
þá ást til þín sem varð mitt gæfuljós.

 

(Úr bókinni Vængjaþytur vorsins, 2002)

Facebook
Líka við
Please reload

Please reload

Senda inn efni

Vefurinn skáld.is er tileinkaður konum og skáldskap þeirra. Hér birtast viðburðir, fréttir, greinaskrif og fagurfræðilegir textar auk gagnabanka um íslenskar skáldkonur.

Ef þú lumar á efni um skáldkonu sem þú vilt koma á framfæri geturðu sent það inn með því að smella á hnappinn hér að neðan eða á netfangið: skald@skald.is

  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

©2017 Skáld.is  |  ​Skáldaskinna ehf |   Ísland  |  skald@skald.is

Hafðu  samband