Senda inn efni

Vefurinn skáld.is er tileinkaður konum og skáldskap þeirra. Hér birtast viðburðir, fréttir, greinaskrif og fagurfræðilegir textar auk gagnabanka um íslenskar skáldkonur.

Ef þú lumar á efni um skáldkonu sem þú vilt koma á framfæri geturðu sent það inn með því að smella á hnappinn hér að neðan eða á netfangið: skald@skald.is

  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

©2017 Skáld.is  |  ​Skáldaskinna ehf |   Ísland  |  skald@skald.is

Hafðu  samband

Sigríður Jónsdóttir, Sigga skálda, kvað sálma, rímur, vers og kvæði segir í Drögum að íslenskri bókmenntasögu eftir Jón Ólafsson úr Grunnavík. Gísli Konráðsson ritar þátt um Siggu og segir að hún hafi verið þekkt fyrir kveðskap sinn og eignar henni kvæðið Geðfró sem er langt og merkilegt trúarkvæði, lagt konu í munn. Kvæðinu mætti lýsa sem vitrun sem er ekki algeng í íslenskum skáldskap. Fá kvæði hafa verið skrifuð jafnoft upp og Geðfró en hún er til í 55 afskriftum á Landsbókasafni. Í Geðfró er lýst baráttu góðs og ills í sál konu sem heimurinn hefur haft að háði og spotti. 

 

Lengst af var Sigga skálda á vergangi. Eitt sinn, er hún var á ferð, komu tveir menn ríðandi á eftir henni. Spauguðu þeir með það sín á milli, hvort þar færi tófa á undan þeim. Sigga heyrði, hvað þeir sögðu og kvað:

 

Tryggð finnst engin tófu með,

títt það margir skrafa,

en reynið þið, hvort refsins geð

rekkar engir hafa.

 

Guðrún P. Helgadóttir segir í Skáldkonum fyrri alda (1995): „Með kvæðinu hefur höfundurinn bæði veitt sjálfum sér og öðrum fró í geð, – og lengra verður ekki komist í trúarvissu en telja hugsýnir sínar og geðmyndir raunverulegastar alls raunveruleika.“

 

Náðugi guð, í nafni þínu,

neyð so verði kvitt,

nú skal varpa út neti mínu

í náðardjúpið þitt.

 

Jón Grunnvíkingur telur að Sigga hafi látist í Bólunni, 1707.

 

 

Heimild:

Guðrún P Helgadóttir (1995). Skáldkonur fyrri alda.

Sigga skálda

    • Geðfró
    • Sálmar, vers, kvæði og lausavísur