Senda inn efni

Vefurinn skáld.is er tileinkaður konum og skáldskap þeirra. Hér birtast viðburðir, fréttir, greinaskrif og fagurfræðilegir textar auk gagnabanka um íslenskar skáldkonur.

Ef þú lumar á efni um skáldkonu sem þú vilt koma á framfæri geturðu sent það inn með því að smella á hnappinn hér að neðan eða á netfangið: skald@skald.is

  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

©2017 Skáld.is  |  ​Skáldaskinna ehf |   Ísland  |  skald@skald.is

Hafðu  samband

Ekki get ég gert að því,

gremju til þó finni,

því stærsti hlekkur ert þú í

ólánskeðju minni.

 

Þórhildur Sveinsdóttir sem orti þessa myndrænu vísu, Kveðið við mann, fæddist 16. mars 1909 á Hóli í Svartárdal. Foreldrar hennar voru hjónin Sveinn Jónsson og Vilborg Ólafsdóttir. Forfeður hennar voru margir orðlagðir ljóðasmiðir. Þórhildur sendi frá sér tvær ljóðabækur, Í gær og í dag (1968) og Sól rann í hlíð (1982) og er sú bók aukin og endurbætt frá þeirri fyrri. 

 

Æsku- og uppvaxtarárin liðu við venjuleg sveitastörf; „baðstofan var skólastofan, þar var lesið, kveðnar rímur, sagðar sögur, sungið og brugðið á leik og þar naut hagmælskan sín vel.“ Síðan flutti Þórhildur til Reykjavíku .

 

Þórhildur bjó með Aðalsteini Sveinbjörnssyni verkamanni þar til hann lést 1988, hún var áður gift Víglundi Gíslasyni daglaunamanni (d. 1977) en þau slitu samvistir. Með honum átti hún þrjú börn. Einnig eignaðist hún dreng, Davíð Georg, sem ungur dó af slysförum.

 

Stórt og viðkvæmt geð

„Þórhildur var ein af þeim konum sem setti svip sinn á samtíðina. Það var alls staðar tekið eftir henni hvar sem hún kom eða hvert sem hún fór, hún gat aldrei horfið í skugga fjöldans. Hún hafði mjög góða rithönd, var ágætlega máli farin og góður upplesari og kom það sér vel þegar hún var að kynna öðrum það sem hún sjálf hafði samið í bundnu eða óbundnu máli. Hún gerði töluvert af því að skrifa sögur og frásagnir og fórst það vel úr hendi og er töluvert eftir hana á prenti í þeim efnum“ segir í minningargrein um hana í Morgunblaðinu. 

 

Þar segir einnig: „Þórhildur bjó yfir stóru og viðkvæmu geði sem var vel tamið, aldrei uppgjöf þó syrti í álinn, baráttuviljinn sigraði erfiðleikana, lét aldrei baslið smækka sig. Hún hafði hreinan og bjartan svip, sem var þegjandi vottur um áræði og viljaþrótt. Það var alltaf hlýtt og bjart í skjóli þessarar heiðurskonu“.


Hlutur íslenskra kvenna

Í formála Sól rann í hlíð skrifar Einar Kristjánsson (1917-2015) þessi orð meðal annars: „Ég hef oft verið að velta því fyrir mér, hvort hlutur íslensks alþýðufólks í varðveislu tungunnar langar aldir, hafi verið metinn sem skyldi. Ég efast stundum um það. Það má að minnsta kosti slá því föstu, að hlutur íslenskra kvenna í þeirri sögu er stærri en hægt er að sjá á yfirborðinu einu. Svo margar konur ,,skrifuðu í öskuna öll bestu ljóð“... 

 

Þórhildur skrifaði merka frásögn í Breiðfirðing 1985 sem heitir Þáttur Maríu og er glögg lýsing á stöðu kvenna fyrr á tímum.

 

Hún orti lipurlega eftirfarandi heilræðavísu: 

 

Ef þig vélar váleg frétt

vinsaðu úr af snilli.

Sumt er logið, sumt er rétt

og sumt er þar á milli.

 

Skáldkonan sem sópaði að hvarvetna lést 7. apríl 1990. 

 

Enginn frestur, ekkert dok,

er því ráð að lenda.

Nú eru komin leiðarlok,

langferðin á enda. 

(ÞS)

 

 

 

 

 

 

Þórhildur Sveinsdóttir

    • 1982 Sól rann í hlíð
    • 1968 Í gær og í dag